Silaven Germik û Nermik Ji We Ra !...

Me dest bi Malperê-sîte- kir.
Ê niha li ber çave we.
Çiqas rind, çiqas jî neçe bûye em we nizaninî.
Wê qerarê hunê bidinê.

Dest me da viqas te.

Ma xwedê me ber çawen nexwezên biparêze û cem dostan fedîkirin ne de.

Malpêra Kurdên Qirşehîrê, ji me gîya ra ma bi xêr be!

Li her pêşgotinê qeîdek heye ku çend tişt berî sifte tên gotin.

Em ji dixwazin binî çend nikta -ku ji bo me mühîmin- çizî kin.
Ma weng vere zanîn û weng ji fehmkirin.

Siftê:
Va Malpêra Kurdên Qirşehîre. Kurdên li dora Qirşehîrê cîh bune, ji xwê ra kiriye kêsar.
Dixwaze berî her tiştî tarîx , lekolîn û folklora wan hûne ber çawan û dixwaze qeyîtke.

Paşe:
Em dixwazin hemşêhrîye me, ku li wir-lê wir belav bunê, xêbere xwe ji hewûdi tûnen, münasebetê ka germ ma navberê wan de çe be.

Ji wê bi şûnda:
Ê mê hîro hîn rind dizanin ku Kal û Pîrê me dûsêtpênce û sêsêt salî ber we ji welate xwe qetîne hatine Qirşehîrê. Vi ra ji xwe ra cîh girtine. Osmanîyan ew sifte li gûnde Tirkan belav kir. Ne wû ye ê dîsa hatine ba hewûdi. Bi meşêqetîye kê şûnê xwe hîro belav bûne. Va gûndana, hetan dûhi bi nawe eşîre xwe te naskirin. Berketî, Pisîyan, Oxçîyan, Mifîkan, Şêxbilan

Malbatek ji gûndê Kotaz / Çadırlıkörmehmet
Wêne: Ergül Erdal

Ji çend sala bi şûnda Qirşehîr ji xwê ra kirin welat.
Malê çekirine ku xwe ji , bûz û ayazê biparêzin, serî xwe bin dû dara kin.

Bîr û kanî kolîne, çekirinê û avê jê derxistine ku vexwin.

Terlê bi cûte ga ajotine, genim, ce, çevder rêşandine, çinîne, kirine ard ku pê nên lêxin.

Çol û bi çol gerîyane ku kerîyê xwe pez biçêrînin, ê ku hîn mirar newunî serjê kirine, goştî kelandine ku ma birçî ne mên.

Keçik û lawikê xwe bi hewudi ra zewicandinê, se ro, se şewê dol û zurnê lêxistin dana ku ma na wên wê dohl û wê şenayî zewicîn.

Meyîtê xwe bi destê xwe şûştin û bi şînen dil riçikandî heynana kirinê bin herdê ku ma mezele xwe hevin.

Her şewê ji kurikê xwe ra çêrok, henek, hêkat, lorîkê gotin ku "Ma bi rehetîkê rekavin, xewn û heyala biwünin."

Cîrane xwe Tirk ra gotine “nasên me” ku bi wan ra münesbete ke resmî çebe.

Firsentê ne ketîye destên wan ku "Em Civatek ser bixwenî, dixwazin xwe weng îfade bikin, henek, çerok, hekat, kilamê me hene. Em ê ku bi xwe biniwisîninî. Bi xwe bixwüninî, Bi dilê xwe îfade bikinî.

Em kûrik, nebî (torin), xort û keçikê wanin.

Emê hîro şûnê wan livirin.

Mîsyona me jî wa ye.

Xwedê mezine.

Me fedîkirin na da !

BAŞLARKEN !

Merhaba !
Ha bugün... ha yarın derken, Kırşehir Kürtleri'nin web Sitesi ile karşınızdayız. Sitemiz herkese hayırlı olsun. Yüce Xûda dan dileğimiz bizleri elegüne karşı mahçup kılmamasıdır.

Sitenin şekli, içeriği ve kapsamı konusunda yorumu sizlere bırakıyoruz. Temennimiz hoş ve güzel eleştiriler alabilmektir. Şimdilik diyeceğimiz; biz bu kadarını becerebildik. Gerisi hep beraber.

***

Görsel yayımcılıkta yeni bir işe başlarken, bir kaç belirlemede bulunmak, bazi öncellerin altını çizmek genel bir kaide olarak kabul edilir. Biz de bu kaideyi bozmayalım. Ayni zamanda sitenin kapsamı ve gayesi anlamına da gelebilecek genel prensipleri belirtelim.

Büyüklerimiz uzun yıllar önce Kürdistan'dan çıkıp bugünkü topraklara geldiler, gelmek zorunda bırakıldılar, sürüldüler. Bin bir cefayı arkalarında birakarak bu toprakları kendilerine yurt edindiler.

Taştan, kerpiçten evler yaptılar. Kardan, kıştan, sıcaktan felaketten kurtulmak için.

Kuyular kazdılar, kaynak başlarına çeşmeler yaptılar susuz hiçbir şey olmayacağını bildikleri için.

Binbir çeşit hastalık üreten bataklıkları kurutup, öküzleri, atları ile aylarca yıllarca çalıştılar bir kaç dönümlük tarla çıkarmak için.

Kıtlıklarla boğuştular, buğday, çavdar, yulaf ektiler, öğütüp un yaptılar ekmek pişirmek için.

Wêne: Li Xalîkan

Dağ tepe demeden dolaştılar, otlaklar aradılar, besledikleri hayvanların aç kalmaması için.

Bazilarını kestiler, etini pişirip pilavın üzerine serdiler, karınlarını doyurup hayatta kalmak için.

Üç gün üç gece davul zurna çaldılar, kız ve oğlanlarını şenlikle evlendirdiler nesillerinin devam etmesi için.

Yaşamını yitirenleri ağıtlar yakarak, feryatlar ederek kendi elleri ile gömdüler, kurda kuşa yem olmamaları için.

Güneş batımının hemen ardından çocuklarına çerok/masal, henek/fıkra, hekat/hikaye, lorik/ninni ler anlattılar yatağa gittiklerinde derin rüya ve hülyalara dalmaları için.

Etrafındaki diğer komşuları ile iyi geçindiler, gayet iyi misafirperver oldular insanlığın gereği için.

Kendilerini ifade edecek, dilimizle, kültür ve geleneklerimizle bir milletiz bir toplumuz diyecek ne şartları, nede olanakları oldu.

Onların yerine bunu şimdi biz yapacağız. Bize bıraktıkları tarihi, kültürel değerler ve en çokta anadilimizin kaybolmamasıdır asıl isteğimiz.

Bu site bunun için kuruldu. Lafi eveleyip gevelemenin anlamı yoktur. Sitenin misyonu tamda budur.

Kotaz / Çadırlıkörmehmet
Wêne: Ergül Erdal

Bu sitenin asli işlevlerinden biriside Kırşehir'in yakın tarihine, kültürel ve edebi zenginliğine mütevazi katkılarda da bulunmaktır. Salt kendimizle sınırlı kalmayacağız. “Türk kökenli” hemşehrilerimizin gerçekliğine ilişkin ürünlere de yer vereceğiz.

Tek isteğimiz yazılanların karşılıklı saygı ve sevgi temelinde olmasıdır. Aşağılayıcı, küçükdüşürücü, birbirinin gerçekliğini ret eden, düşmanlığı körükleyen düşüncelere kapımız kapalıdır. Biz bu konuda büyüklerimizin itina ile yarattığı dostluk içerisinde Nasên Me geleneğinin ısrarlı takipçisi olacağiz.

Yüce “Xwûda” bizi ele güne karşı utandırmasın!

Site idaresi adına Webmeister.